چک‌لیست انتقال DNS؛ سایت و ایمیل را هم‌زمان سالم نگه دارید

ابتدا مشخص کنید چه چیزی جابه‌جا می‌شود

انتقال وب‌سایت به سرور دیگر الزاماً به معنی انتقال ایمیل یا سرویس پاسخ‌گوی DNS نیست. محدودهٔ تغییر را بنویسید: آدرس کدام نام عوض می‌شود، کدام شرکت DNS را پاسخ می‌دهد و صندوق‌های ایمیل کجا می‌مانند. در جدول پیشنهادی انتقال، برای هر تغییر یک مسئول و معیار برگشت به وضعیت قبل مشخص کنید.

همهٔ رکوردها را فهرست کنید

طبق مرجع رکوردهای DNS، رکوردهای A و AAAA آدرس را مشخص می‌کنند، MX مقصد دریافت ایمیل است و TXT برای اطلاعاتی مانند احراز اصالت ایمیل استفاده می‌شود. از منطقهٔ فعلی خروجی بگیرید و آن را با مقصد مقایسه کنید. زیردامنه‌ها، رکوردهای تأیید مالکیت و تنظیمات ارسال ایمیل را جا نیندازید. بازشدن صفحهٔ اصلی نشان نمی‌دهد ایمیل فاکتور هم درست تأیید می‌شود.

کش و DNSSEC را در برنامه بیاورید

TTL مدت مجاز نگهداری رکورد در کش را تعیین می‌کند. اگر برای انتقال آن را کم می‌کنید، ابتدا زمان TTL قبلی را در نظر بگیرید؛ تغییر عدد، پاسخ‌های کش‌شده را فوراً پاک نمی‌کند. برای DNSSEC نیز روش انتقال عرضه‌کننده را دنبال کنید تا رکورد DS ثبت‌کننده با امضای جدید هماهنگ باشد. زنجیرهٔ اعتماد قدیمی را بدون بررسی باقی نگذارید.

کار واقعی مشتری را پیش از انتقال امتحان کنید

سرور مقصد را پیش از تغییر با روش مناسب نگاشت نام و گواهی معتبر آزمایش کنید. فهرست پیشنهادی ما دامنهٔ اصلی، www، هر دو خانوادهٔ آدرسِ منتشرشده، ورود، فرم تماس و سفارش آزمایشی است. از هر سامانهٔ مجازِ ارسال‌کننده به یک صندوق بیرونی ایمیل بفرستید و پاسخ آن را هم دریافت کنید. نتیجهٔ مورد انتظار را بنویسید تا شخص دیگری بتواند آزمون را تکرار کند.

انتقال را با مدرک تمام کنید

سرویس قبلی را تا پایان دورهٔ گذار توافق‌شده نگه دارید و پیش از لغو آن خطاها را بررسی کنید. خروجی نهایی رکوردها، نتیجهٔ آزمون و تغییرمسیرهای باقی‌مانده را ثبت کنید. برای داده‌های برنامه، برنامهٔ پشتیبان‌گیری و بازیابی داشته باشید. هنگام درخواست انتقال هاست یا بررسی تنظیمات دامنه، فهرست سرویس‌های موجود را بفرستید تا نیاز وب‌سایت و ایمیل با هم دیده شوند.